En ja dat kan bevrijdend zijn om die opgekropte energie eruit te laten knallen.
Eén schreeuw, vol uit je tenen.
Het gaat ook over de zachtheid, het luisteren, het durven voelen wat daaronder ligt.
Wat gebeurt er als je verdriet heel voorzichtig een klank geeft?
Als je de spanning in je keel voelt en toch een zacht geluid laat klinken?
In jouw puurheid. In jouw zichtbaarheid.
Dat kan óók bevrijdend zijn.
Stembevrijding gaat niet over volume.
Het gaat over jouw waarheid, jouw aanwezigheid.
Over durven zijn met wat er is.
Bevrijding
Dat kan voor iedereen verschillend zijn en ook op momenten verschillend ervaren worden.
Voor de ene is het een overtuigende JA die door alles heen klinkt.
Voor de ander is het in stilte aanwezig blijven bij de angst en toch blijven klinken.
Het is de trilling voelen, diep vanbinnen en in contact komen met je eigen draagkracht.
Of misschien… is het juist het moment dat je je opent voor iets dat je jarenlang ingehouden hebt.
En dat via een fluistering eindelijk mag klinken.
Stem
De stem leidt. De stem nodigt uit. Door de trilling laat ze je voelen waar het stroomt en waar het stagneert. Waar je ruimte ervaart.
En misschien zelfs waar je nieuwe ruimte mag ontdekken.
Elke keer is het de beweging volgen, kleine stapjes zetten, soms een grote stap. Het is in het moment die ruimte opmerken en ook echt in kunnen nemen.
Deze weg vraagt tijd. Voor eenieder van ons is het lang niet altijd veilig geweest om zich zo puur en open zichzelf te laten zien en horen. Dat heb je mee te nemen in je proces. Het is een weg van struikelen, vallen en opstaan, hollen en stilstaan, kabbelen en rustig door bewegen. Het durven zijn met je stilte en je stem.
Waar zou voor jou de bevrijding liggen?